Uw correspondent in de Oost heeft zich vanuit Phuket naar het tropische Koh Phi Phi laten overbrengen. Toevallig was het vandaag prachtig weer en was de zee rustig, maar ondanks de goede omstandigheden ben ik ’s ochtends voor vertrek nog naar de 7-Eleven gesneld voor pillen tegen zeeziekte. Ik weet niet of deze hun werk gedaan hebben, eenmaal op de boot viel ik meteen in slaap. Misschien waren het de verkeerde pillen, maar ik verwijt toch de jetlag waar ik behoorlijk last van heb. Mijn redder in nood is de 7-Eleven aan het einde van de straat (ze zitten echt overal) die helemaal niet van zeven tot elf open is, maar 24/7. Hier haal ik als ik om 4:00 ’s nachts nog een soort eenzame after geef graag nog een tosti. Ja, in de 7-Eleven kun je een ongebakken tosti verpakt in plastic kopen om vervolgens achter de kassa warm te laten maken. Klinkt vies maar is echt lekker en de tocht zeker waard. Nu zult u denken dat de tocht wel meevalt omdat de 7-Eleven aan het einde van de straat is, maar ik moet onderweg vleermuizen ontwijken, dronken Britten ontlopen en wegrennen voor bejaarde prostituees. Voor dat laatste gebruik ik nu gewoon muggenspray, werkt best goed.
Verder is Koh Phi Phi erg toeristisch en best wel saai. Er zijn weinig backpackers maar vooral Britten, Russen en stellen. Op zich is dat prima want ik wilde eerst een week niks doen en acclimatiseren, dat lukt wel aardig. Ik ben vooral aan het rondlopen en drink zo nu en dan een dubbele espresso of een biertje. Ik zou nog wel graag een boottour langs alle mooie eilandjes om Koh Phi Phi heen willen doen, maar omdat het nu regenseizoen is deponeert de Thaise hemel soms ineens een zondevloed aan water uit de lucht, waardoor ik even afwacht tot er weer een dag met mooi weer is. Daarnaast lees en hoor ik overal dat Koh Phi Phi relatief duur is vergeleken met de andere eilanden in Thailand, dus kan ik misschien beter even wachten op Koh Samui of Koh Tao. Ik ben wel nog naar de viewpoints geweest, waar je over het hele eiland kunt kijken. Erg mooi, maar als ik heel eerlijk ben viel het me wel een beetje tegen. Ik wilde de zonsondergang zien, maar er was geen zon. Ook was het eb, dus kuste de azuurblauwe Andamanse zee het witte strand niet. Op de weg naar beneden werd ik wel nog getrakteerd op een groep vliegende honden, of vleerhonden, een soort vleermuizen zo groot als meeuwen.
Ik heb weinig meegemaakt, maar dat was de bedoeling. Koh Phi Phi is leuk als je wil relaxen, nog leuker als wil feesten, zuipen of tatoeëren. Het eiland komt ook echt ’s avonds pas tot leven. Donderdag vaar ik weer naar Phuket om vanaf daar met een busje naar Khao Sok te reizen voor een safari in het gelijknamige natuurgebied. Dat wordt iets primitiever, maar dat heb ik wel voor mijn trouwe lezers over. Ik doe dit natuurlijk voor jullie.
La-gon.
Ps. Naast de complimenten waar ik erg dankbaar voor ben heb ik ook een aantal verzoeken gekregen met betrekking tot het krijgen van meldingen wanneer ik een nieuw verslag plaats. Als het goed is word je als lezer op de site nu doodgegooid met abonneerknoppen. Laat daar je e-mailadres achter en je krijgt alle updates in je mailbox.
Geef een reactie